Historia telewizji jest dość długa, gdyż po raz pierwszy pojawiła się ona w XIX wieku, jak podaje portal gdansk-future.eu. W Polsce natomiast telewizja powstała prawie pół wieku później. W tym artykule opowiemy bardziej szczegółowo historię pojawienia się pierwszej telewizji w Gdańsku.
Powstanie telewizji
W maju 1956 roku odbyło się zebranie Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich. Uczestnicy dyskutowali o możliwościach rozwoju telewizji na Wybrzeżu. W wyniku tego wydarzenia przedstawiciele lokalnych władz podjęli decyzję o utworzeniu Komitetu Budowy Telewizji. Dwa tygodnie po podjęciu tej decyzji przedstawiono plan realizacji projektu. Stwierdzono w nim, że w 1956 roku telewizja była jedną z głównych potrzeb technicznych i kulturalnych na świecie.
Zwykli obywatele również chcieli zaangażować się w budowę stacji telewizyjnej. Czytelnicy codziennie pisali do redakcji Dziennika Bałtyckiego, że są gotowi pomóc w realizacji projektu. Na przykład Stanisław Miller zaoferował, że wpłaci 50 zł i przepracuje 30 godzin jako malarz remontujący warsztat stacji.
W 1957 roku Urząd Telewizji w Warszawie podjął decyzję o przekazaniu Gdańskowi nadajnika telewizyjnego dawnego Warszawskiego Eksperymentalnego Ośrodka Telewizyjnego. Przed uruchomieniem nadajnik wymagał jednak rekonstrukcji.
Pierwszy program
W 1958 roku w gdańskiej telewizji odbyła się premiera pierwszego programu testowego. W ramach tego programu widzowie mieli okazję poznać Gerarda Wieczerzyńskiego, inżyniera Lecha Ekierta, Bogdana Kobylińskiego, Jerzego Pietrusiaka, Mariana Zegarka, Ryszarda Leskiego i Tadeusza Sommera, którzy byli bezpośrednio zaangażowani w uruchomienie telewizji w Gdańsku.
W 1958 roku zorganizowano wycieczkę po obiekcie dla dziennikarzy i gości. Programy nadawano wówczas we wtorki, czwartki i soboty. Widzów było niewielu, ale ci, którzy byli, pozostali wierni gdańskiej telewizji.
![](https://gdansk-future.eu/wp-content/uploads/sites/42/2024/06/image-1.png)
W kolejnym roku stacja została zmuszona do przekazania Polskiego Radia, które dysponowało większymi środkami finansowymi na realizację pomysłów gdańskiej telewizji.
Telewizja Gdańsk oficjalnie rozpoczęła nadawanie w 1959 roku. Pierwszego dnia emisji nadała koncert solistów, m.in. grającej na fortepianie Elwiry Godinarzowej, Czesława Babińskiego i pięknie śpiewającej Niny Markiewicz. Oprócz uruchomienia stacji telewizyjnej Gdańsk prowadził również nabór spikerów do studiów telewizyjnych.
Łącznie w tym okresie liczba widzów gdańskiej telewizji osiągnęła ponad 200 000. Odbiorniki telewizyjne były aktywnie wykorzystywane w domach, szkołach, szpitalach i domach kultury. Niestety, stacja mogła nadawać własne programy tylko przez 5 godzin dziennie. Resztę czasu antenowego zajmowała telewizja warszawska. Wynikało to z faktu, że gdańskie media nie dysponowały odpowiednim sprzętem, więc musiały jeździć do Łodzi, aby kręcić swoje programy.
W 1967 roku podjęto decyzję o rozbudowie gdańskiej telewizji. Przede wszystkim władze postanowiły poprawić jakość nadawania i postarać się, aby było ono kolorowe. Powstała również nowa siedziba telewizji. W 1972 roku w Gdańsku pojawiła się telewizja kolorowa. Oczywiście do oglądania takiego przekazu mieszkańcy potrzebowali nowocześniejszych telewizorów. Kolejne lata nie przyniosły większej rewolucji w rozwoju telewizji — starano się nadążać za zmianami technologicznymi. W 1996 roku TVP Gdańsk opuściła swoją dotychczasową siedzibę w Sopocie i przeniosła się do Oliwy.
Ogólnie rzecz biorąc, pojawienie się gdańskiej telewizji było ważnym wydarzeniem dla mieszkańców miasta. Miało też bezpośredni wpływ na rozwój branży medialnej w Gdańsku.